ศิวิไร้เซทั่น

-บันทึกเดินทาง-

วันที่ดวงดาว 13102506

   กำลังเดินทางไปยังดาวเคราะห์ที่สิ่งมีชีวิตระดับ CI 0.7 ที่อาศัยอยู่ที่นั่นเรียกว่า[โลก]

-------------------------------------------------------------------

-บันทึกเดินทาง-

วันที่ดวงดาว 14102506

   [โลก]อยู่ในระยะการมองเห็นแล้ว

-------------------------------------------------------------------

-บันทึกเดินทาง-

 

วันที่ดวงดาว 15102506

   อยู่ในวงโคจรเหนือ[โลก]และกำลังจะลงจอด

-------------------------------------------------------------------

 

          "แม่! นั่นอะไร"เด็กน้อยคนหนึ่งพูดขึ้นพลางชี้นิ้วไปยังวัตถุลึกลับที่กำลังพุ่งลงมาจากจากฟ้า

 

ขณะที่ผู้เป็นแม่กำลังตื่นตระหนกกับ[สิ่งนั้น] เพราะมันช่างแตกต่างจากวัตถุบนโลกเหลือเกิน

 

มันมีรูปร่างคล้ายปลาหมึกยักษ์ที่เคยจับได้หากแต่มีขนาดใหญ่กว่ามาก

 

และขณะที่ผู้คนรอบข้างต่างพากันวิ่งหนี เธอกลับก้าวขาไม่ออกแม้แต่ก้าวเดียว

 

ตึงง!

 

          [สิ่งนั้น]สะบัดรยางค์ทั้ง 4 ของมัน มา[ยืน] ก่อนที่จะตกใส่พวกเธอเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด

 

เมื่อมองใกล้ๆเธอยิ่งเห็นความใหญ่โตของมันซึ่งเธอกะขนาดของมันด้วยสายตาได้หลายสิบเมตร

 

          "ทำไม"[สิ่งนั้น]พูดขึ้นด้วยเสียงทุ้มต่ำอันแหบพร่า

 

"ทำไมมนุษย์ส่วนใหญ่ถึงไม่คิดจะแก้ไขในสิ่งที่ตัวเองทำกับธรรมชาติเลย"

 

          "ไอ้คิดมันก็คิดอยู่หรอก"เธอพูดขึ้นมาหลังจากตั้งสติได้

 

"แต่ทำไปแล้วไอ้พวกตัวการมันไม่สนใจเนี่ยสิื  มันมัวแต่ห่วงผลประโยชน์ของตัวเอง

 

แบบ ประมาณว่า จะเป็นจะตายก็ช่างมัน ให้กูสบายก็แล้วกัน เนี่ยแหละ เฮ่อ~ คิดแล้วก็ปวดกบาล

 

แถมคนบางพวกก็ไม่มีจิตสำนึก ไหนจะเผาขยะ ไหนจะเผาป่าเผาไร่ ไหนจะรถควันดำอีก

 

แต่สงสัยจะมีแต่ประเทศนี้ประเทศเดียวล่ะมั้ง ที่ทำแบบนั้น เป็นประเทศอื่นคงโดนตำรวจซิวไปแล้วแหงๆ"

 

          "ถ้างั้นก็แก้ที่ตัวเองก่อนเป็นไง"มีเสียงดังออกมาจาก[สิ่งนั้น] แต่ไม่ใช่เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าแบบตอนแรก

 

หากแต่เป็นเสียงอันสดใสของเด็กสาวผู้ซึ่งกำลังลอยลงมาจากกระเปาะที่อยู่ด้านล่างของ[สิ่งนั้น]

 

          "ถ้าแก้ที่ตัวเองอย่างน้อยมันก็ลดปัญหาได้ไม่ใช่รึไง

 

ทั้งโลกไม่ได้มีแค่สี่ห้าคนซะหน่อย ถ้าต่างคนต่างแก้มันก็ลดไปได้เยอะอยู่ไม่ใช่เหรอ"เด็กสาวพูด

 

พลางย่อขนาดของ[สิ่งนั้น]เก็บใส่กระเป๋าสะพาย

 

          "มันก็จริงแฮะ"

 

          "ชะ... แปปเดียวเองไอ้เด็กนี่มันสนิทกับยานชั้นแล้วเรอะ"เด็กสาวพูดขึ้น

 

เมื่อเ็ห็นคนลูกกำลังเล่นกับยานของเธอ"ปกติเจ้านี่ไม่ค่อยถูกกับคนอื่นเท่าใหร่นี่หว่า แถมคุยกันรู้เรื่องอีกตะหาก"

 

 

--ลาล่ะครับ--

 

ป.ล. อะไรวะเนี่ย เขียนไปเขียนมาเนื้อเรื่องออกนอกโลกไปซะแล้ว